 |
|
||||||||||||||||
|
معرفی یک فیلم ماه مبارک رمضان
ساده دلان
محمدحسين لطيفي (كارگردان) به همراه حسين محجوب، سيروس گرجستاني محمدحسين لطيفي:همه ساده دل هستند
لطيفي بر روي يكي از كارتن هاي بزرگي كه داخل راهروي پاساژ را پر كرده اند نشسته است. او معتقد است كه يكي دو سال اخير سريال هاي مناسبتي تلويزيون دچار تحولات عظيمي شدند و در نتيجه در اين گونه شرايط ما كارهاي بهتري را مي بينيم. اين كار هم مثل وفا، قسمت بود،.چون قرار بود دو تا كار سينمايي كليد بزنم. و الان بايد اولي را تمام كرده باشم و وارد فيلم سينمايي ديگر مي شدم. فكر مي كنيدچه چيزي باعث شد كه محمدحسين لطيفي كه فيلم هاي پرفروش دختر ايروني و همين طور خوابگاه دختران را داشته مجددا در يك مناسبت ديگر به تلويزيون بيايد؟ قلم آقاي طالب زاده زيبا بود و قصه هم جسورانه، بنابراين بدم نيامد آن را كار كنم. او ادامه مي دهد. اين كار همان طور كه از اسمش مشخص است دربارة سادگي موجودات ساده دل است، موجوداتي كه مي توان انتظار همه چيز را از آن ها داشت. ممكن است آن آدم ساده دل، معني كوچكي از معجزه باشد. اما در كل، قصة يك ساده دل است. البته به زعم من همة انسان ها ساده دل هستند. مي گويم قرار است سيدحسين، نمادي از اين گونه انسان هاي ساده دل باشد. لطيفي مي گويد: نه به نظر من همة انسان ها ساده دل هستند، هر چند كه پيچيده باشند. اما بعضا سعي مي كنيم اين ساده دلي را با يكسري از چيزها بپوشانيم، اما كنه فطرت انسان ها به سمت خير و صلاح است، اما بعضي وقت ها شر هم داريم.
البته با اين كه لطيفي اين ديدگاه را دارد، ولي همة شخصيت هاي اين سريال اين ويژگي ساده دلي را ندارند. اصل و قصه چيز ديگري است. اصل قصه، قصة سيدخليل است كه نوه اي دارد و برادري به نام جليل، خليل در قصه آدمي است كه تا حدودي مستجاب الدعوه هم بوده است، با همة سادگي اش و با همة عشق و رابطة خالصانه اش با خدا، كه همة اين ها را از طريق سجاده نشيني هايش به دست آورده است. حالا كه اصل ماجرا بر سر سيدخليل است در داستان چه اتفاقي براي او مي افتد؟ اتفاق اين است كه اين آدم، قرآن را از پاي سجاده بيرون مي آورد و در زندگي اش جاري مي كند. تمام قصة ما جاري شدن قرآن در زندگي اين آدم است. در ادامه هم خودش داراي تحولات و كراماتي مي شود كه در نهايت نتيجة قصه را بايد ديد. لطيفي ادامه مي دهد: نكتة ديگر اين كه اين قصه فقط براي ماه مبارك رمضان مناسبت دارد. برخلاف داستان هاي ديگري كه ما آن ها را مناسبتي مي كنيم اين قصه خودش مناسبتي است. او مي گويد اگر خدا كمكشان كند تصويربرداري شان زود تمام مي شود تا بتواند روي ميز تدوين سريالش را بسازد. او قرار است بعد از اين كار توفيق اجباري كه يك طنز ماورايي است و يك كار جنگي به نام روز سوم را بسازد. باران كوثري:نمي تونم بگم!
از نظر كوثري متن اين كار حتي از متن فيلم هاي سينمايي كه تاكنون به او داده شده بهتراست. او معتقد است ما هميشه كاراكترها را فرا واقعي و آسماني مي بينيم. اما در اين كار، دينا قابل لمس و واقعي است. از او دربارة پستي و بلندي اين نقش مي پرسم: دينا در طول قصه، دچار يك بحران مي شود و آن هم دين است كه از يك جايي به بعد دچار فراموشي مي شود. علت فراموشي چيست؟ باران كوثري با خنده مي گويد: اِ ، نمي تونم بگم... و به نكتة ديگر اشاره مي كند كه در اين سريال به خاطر صميميت پشت صحنة عوامل، مسلما ارتباط نوه و پدربزرگ، ارتباط متفاوتي از آب در خواهد آمد. |
|||||||||||||||||
|
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم شهریور 1385ساعت 1:0 توسط رضا
|
|
|||||||||||||||||
